"ટીચર, કાલે સાંજે તો મારા મમ્મીએ સાવેણીથી મારી પૂજા કરી નાખી."
ધાબા પર પક્ષીના કુંડામાં પાણી નાખવા જતા રસ્તામાં આ વાક્યથી શરૂ કરીને પોતે શું કાંડ કર્યું, કેવી રીતે મમ્મીની ઝપટમાં આવી ગયો અને રણચંડી બનેલી એની મમ્મીના (મેં નથી જોયા તો પણ) રૌદ્ર સ્વરૂપના આબેહૂબ મને દર્શન થઈ ગયા.. એવું વર્ણન કર્યું.
એનું મમ્મીપુરાણ ચાલુ હતું ત્યાં મારું ધ્યાન એક છોકરાના પગ તરફ પડ્યું. એ કારીગર આજે પેન્ટના પાંયચા મોજામાં ભરાવીને આવ્યો હતો. મેં પૂછ્યું તો કહે, "ટીચર, ઠંડી લાગતી'તી ને હેં... તો મારા મમ્મીએ કીધું... કે મોજામાં પેન્ટનું ઇન મારી દે.."
'માતૃ દેવો ભવઃ' મનોમન માતૃ વંદના કરતી હું જતી હતી ત્યાં અમારુ ધ્યાન પાણીના કુંડામાં ભીંજાઈને ઉડીને છાપરા પર જઈ બેઠેલા કબૂતર પર ગયું.
"એને ઠંડી લાગતી હશે કે નૈ?",મેં પ્રશ્ન પૂછ્યો.
તો એક બોલ્યો,"ટીચર, એની ખબર નથી.. પણ મને જાજી ઠંડી લાગે છે આજે."
પછી ખબર પડી કે મમ્મીએ સ્વેટર ધોયુ હતું અને સુકાય એ પહેલાં જ ઠઠાળીને આવ્યો હતો.
ત્યાં જ ટોળું વીંધીને એક છોકરો પોતાની બંડી કાઢી તલવારની જેમ હમણતો બોલ્યો, "જો બંડી પહેનતે હે, ઉસે ઠંડી નહીં લગતી." રામ જાણે કયો શૂરવીર સળમાં આવી ગયો હશે. પણ ધરમ કરતા ધાડ પડી હોય તેમ તેના આ કૃત્યથી પવન વધુ લાગતા ઠંડી વધી.
"એક કામ કરો ટીચર.. અમને જોગિંગ દોડાવી નાખો... એટલે આની ઠંડી ઉડી જશે." એ સજેશન કામ આવી ગયું. એક ને પગમાં દુઃખતું હતું તો ખળી ગયો. બીજો પણ ન ગયો. મેં પૂછ્યું તો કહે, "ટીચર, આને કાંઈ ટાઢ કેવાય? ઘરનું કમાડ વસાતુ નથી ને તો આના કરતાં રાતે મને જાજી ટાઢ વાય છે.." !
અને મારી ઠંડી ઉડી ગઈ...
તને તો આવડે છે ઠંડી, ઠંડી આગ થઇ જાતાં,
મને છે મૂંઝવણ કે, આંખનું જલ થાઉં તો સારું ?!
- ‘શેખાદમ આબુવાલા’
No comments:
Post a Comment